[A_shadow_M]

آیة الله العظمی محمد تقی بهجت حفظه الله :

اگر درست به قرآن عمل مى كردیم ، با عمل خود دیگران را جذب مى كردیم؛ زیرا مردم غالبا ـ به جز عدّه ى معدود ـ خواهان و طالب نور هستند، و آنان كه به اسلام و قرآن نگرویده اند، قاصرند و نور به آن ها عرضه نشده است. این گونه افراد به اعمال ما و رفتار ما نگاه مى كنند، كه در ظاهر خوب، و در باطن بد است و زیر و روى آن با هم تفاوت دارد!
اگر راست مى گوییم كه قرآن سلاح است، پس چه احتیاج به سلاح دیگر؟ اگر به قرآن عمل مى شد، آیا این همه بین مسلمانان جنگ و خونریزى واقع مى شد؟! با قیمت نفت سلاح تهیّه مى كنیم و به جان هم مى افتیم و برادركشى مى كنیم!
عمل به قرآن، یعنى این كه از ظالم كناره گیرى كنیم و ظالم را لعن كنیم و از او تبرّى بجوییم ولى عموم ما مسلمانان، یا خود ظالم هستیم، و یا با ظالم هم پیمانیم!
بنى امیه و بنى عباس حدود پانصد سال حكومت كردند، با آن همه جنایات و ظلم كه آن ها نسبت به على و اولاد على و ذرّیّه ى رسول اللّه ـ صلّى اللّه علیه وآله وسلّم ـ روا داشتند باز هم ما مسلمانان آنان را قبول مى كنیم و دوستشان داریم، و با این حال، مدّعى هستیم كه عمل به قرآن مى كنیم، و از «حَسْبُنا كِتابُ اللّه »(1)؛ (كتاب خدا براى ما بس است) دم مى زنیم، لذا در زمان ظهور دولت حقّ و حضرت حجت ـ عجّل اللّه تعالى فرجه الشّریف ـ اول به حساب همین مدّعیان عمل به قرآن مى رسند؛ زیرا این ها از كفار معاندترند. و نصارى چون مى بینند حضرت مسیح ـ علیه السّلام ـ به آن حضرت اقتدا مى كند، از آن حضرت متابعت مى كنند و زودتر از دیگران به اسلام و حضرت
مهدى ـ عجّل اللّه تعالى فرجه الشّریف ـ مى گروند.
1. بحارالانوار، ج 22، ص 473 و 474؛ شرح نهج البلاغه ابن ابى الحدید، ج 2، ص 55؛ ج 6، ص 51؛ ج 11، ص 49؛ ج 12، ص 87.

-- مهمان گرامی ، برای دیدن ادامه مطلب و همچنین استفاده از تمام امکانات انجمن، من جمله مشاهده تصاویر و نیز لینک ها ، می بایست ثبت نام کنید, .::. ثـبـت نــام .::. --

[A_shadow_M]

آیة الله العظمی بهجت حفظه الله :
در نقل جریانات امام حسین ـ علیه ‏السّلام ـ خیلى باید دقّت شود، چه بسا بسیارى از آن چه گفته مى‏شود درست نباشد، هر چند عیان آن چه واقع شده، فجیع‏تر از سماع آن است!به عكس جهان آخرت است، كه عیان آن بهتر و لذّت‏ بخش ‏تر از سماع آن است.(1)
قبل از وقوع جنگ، طایفه‏اى از جنّ براى نصرت حضرت سیّدالشهدا ـ علیه‏السّلام ـ به خدمت آن حضرت آمدند و عرض كردند: اگر اجازه دهید، ما مى‏توانیم این لشكر را از شما دفع كنیم، حضرت فرمود:
«وَ إِذا أَقَمْتُ بِمَكانِى، فَبِماذا یُبْتَلى هذَا الْخَلْقُ الْمَتْعُوسُ، وَ بِماذا یُخْتَبَرُونَ؟!... نَحْنُ وَ اللّه‏ِ أَقْدِرُ عَلَیْهِمْ مِنْكُمْ.»(2)
اگر من در جاى خود بمانم، پس این خلق نابود شده با چه چیز آزموده و مورد ابتلا واقع شوند؟!... به خدا سوگند، ما بهتر از شما مى‏توانیم آن‏ها را نابود كنیم.
در وقت تبلیغ باید سعى كنیم یقینیّات قرآن و عترت را نقل كنیم، و به مسموعات خود، بدون مراجعه به دلیل یا كتاب، اكتفا نكنیم، و حدّاقل به همان كتابى كه از آن نقل مى‏كنیم، استناد دهیم.
وقتى ما وارد كربلا شدیم، مرحوم آقا میرزا هادى خراسانى ـ كه بعد از مرحوم آقا سیّد محمّد كاظم یزدى شایسته‏ى مرجعیت بود ولى قبول نكرد كه مرجع بشود ـ فوت كرده بود، ولى چه آثار و بركاتى از ایشان نقل و ذكر خیر مى‏شد كه چگونه در مقتل حسینى ـ علیه‏السّلام ـ و دیگر موضوعات، مطالب را با دقّت نظر و با استناد به دلیل بیان مى‏كرده است.

1. شنیدن كى بود مانند دیدن!
2 ر.ك: بحارالانوار، ج 44، ص 330؛ لهوف، ص 66؛ نیز ر.ك: مستدرك الوسائل، ج 10، ص 217 و 325.

-- مهمان گرامی ، برای دیدن ادامه مطلب و همچنین استفاده از تمام امکانات انجمن، من جمله مشاهده تصاویر و نیز لینک ها ، می بایست ثبت نام کنید, .::. ثـبـت نــام .::. --

[A_shadow_M]

بسمه تعالی
الحمدلله وحده و الصلاة علی سید الانبیاء محمد و آله سادة الأوصیاء الطاهرین و اللعن الدائم علی اعدائهم من الأولین و الآخرین.
و بعد، مخفی نیست بر اولی الألباب که اساسنامه حرکت در مخلوقات، شناختن محرّک است که حرکت، احتیاج به او دارد، و شناختن ما منه الحرکه و ما إلیه الحرکه و ما له الحرکه، یعنی بدایت و نهایت و غرض، که آن به آن، ممکنات، متحرک به سوی مقصد می باشند.
فرق بین عالم و جاهل، معرفت علاج حوادث و عدم معرفت است؛ و تفاوت منازل آنها در عاقبت، به تفاوت مراتب علم آنها است در ابتدا.
پس، اگر محرک را شناختیم و از نظم متحرکات، حسن تدبیر و حکمت محرّک را دانستیم، تمام توجه ما به اراده تکوینیه و تشریعیه اوست، خوشا به حال شناسنده، اگر چه بالاترین شهید باشد؛ و وای به حال ناشناس، اگر چه فرعون زمان باشد.

در عواقب این حرکات، جاهل می گوید: « ای کاش خلق نمی شدم »، عالم می گوید: « کاش هفتاد مرتبه، حرکت به مقصد نمایم و باز بر گردم و حرکت نمایم و شهید حق بشوم ».
مبادا از زندگی خودمان، پشیمان شده بر گردیم؛ صریحاً می گویم: ـ مثلاًـ اگر نصف عمر هر شخصی در یاد منعم حقیقی است و نصف دیگر در غفلت، نصف زندگی، حیات او محسوب و نصف دیگر، ممات او محسوب است، با اختلاف موت، در اضرار به خویش و عدم نفع.
خداشناس، مطیع خدا می شود و سر و کار با او دارد؛ و آنچه می داند موافق رضای اوست، عمل می نماید؛ و در آنچه نمی داند، توقف می نماید تا بداند؛ و آن به آن، استعلام می نماید و عمل می نماید، یا توقف می نماید؛ عملش، از روی دلیل؛ و توقفش، از روی عدم دلیل.
آیا ممکن است بدون اینکه با سلاح اطاعت خدای قادر باشیم، قافله ما به سلامت از این رهگذر پر خطر، به مقصد برسد؟ آیا ممکن است وجود ما از خالق باشد و قوت ما از غیر او باشد؟ پس قوت نافعه باقیه نیست، مگر برای خداییان، و ضعفی نیست مگر برای غیر آنها.
حال اگر در این مرحله، صاحب یقین شدیم، باید برای عملی نمودن این صفات و احوال، بدانیم که این حرکت محققه از اول تا به آخر، مخالفت با محرّک دواعی باطله است، که اگر اعتنا به آنها نکنیم، کافی است در سعادت اتصال به رضای مبدأ اعلی:
« أفضل زاد الراحل إلیک عزم إرادة ».
والحمدلله اولاً و آخراً، و الصلاة علی محمد و آله الطاهرین و اللعن الدائم علی أعدائهم أجمعین.
مشهد مقدس
چهارشنبه مرداد ماه هـ.ش.
مطابق با ربیع الاول 1417 ه. ق. -- مهمان گرامی ، برای دیدن ادامه مطلب و همچنین استفاده از تمام امکانات انجمن، من جمله مشاهده تصاویر و نیز لینک ها ، می بایست ثبت نام کنید, .::. ثـبـت نــام .::. --

[A_shadow_M]

بسمه تعالی
همه می دانیم که رضای خداوند اجّل، با آنکه غنی بالذات [است] و احتیاج به ایمان بندگان و لوازم ایمان آنها ندارد، در این است [ که]:
بندگان، همیشه در مقام تقرب به او باشند، پس می دانیم که برای حاجت بندگان به تقرب به مبدأ الطاف و به ادامه تقرب، [ خداوند] محبت به یاد او و ادامه یاد او دارد.
پس می دانیم به درجه اشتغال به یاد او، انتفاع ما از تقرب به او، خواهد بود؛ و در طاعت و خدمت او، هر قدر کوشا باشیم به همان درجه، متقرب و منتفع به قرب خواهیم بود؛ و فرق بین ما و سلمان سلام الله علیه، در درجه طاعت و یاد او که مؤثر در درجه قرب ما است، خواهد بود.
و آنچه می دانیم که اعمالی در دنیا محل ابتلاء ما خواهد شد، باید بدانیم؛ که آنها هر کدام مورد رضای خداست، ایضاً خدمت و عبادت و طاعت او محسوب است.
پس باید بدانیم که هدف باید این باشد که تمام عمر، صرف در یاد خدا و طاعت او و عبادت، باید باشد، تا به آخرین درجه قرب مستعد خودمان برسیم، و گرنه بعد از آنکه دیدیم بعضی، به مقامات عالیه رسیدند و ما بی جهت، عقب ماندیم، پشیمان خواهیم شد.
وقفنا الله لترک الاشتغال بغیر رضاه بمحمد و آله صلوات الله علیهم اجمعین.

الأقل محمد تقی بهجة
مشهد مقدس
چهارشنبه 1375 هـ ش
مطابق با ربیع الاول 1417 هـ ق -- مهمان گرامی ، برای دیدن ادامه مطلب و همچنین استفاده از تمام امکانات انجمن، من جمله مشاهده تصاویر و نیز لینک ها ، می بایست ثبت نام کنید, .::. ثـبـت نــام .::. --

[A_shadow_M]

بسمه تعالی
آقایانی که طالب مواعظ هستند، از ایشان سؤال می شود: آیا به مواعظی که تا حال شنیده اید، عمل کرده اید، یا نه؟
آیا می دانید که: « هر که عمل کرد به معلومات خودش، خداوند مجهولات او را معلوم می فرماید. »؟
آیا اگر عمل به معلومات - اختیاراً ـ ننماید، شایسته است توقع زیادتی معلومات؟
آیا باید دعوت به حق، از طریق لسان باشد؟ آیا نفرموده: « با اعمال خودتان، دعوت به حق بنماید »؟
آیا طریق تعلیم را باید یاد بدهیم، یا آنکه یاد بگیریم؟
آیا جواب این سؤالها از قرآن کریم:
( والذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا )، و از کلام معصوم:« من عمل بما علم، ورثه الله علم ما لم یعلم » و « من عمل بما علم، کفی ما لم یعلم »، [ روشن نمی شود؟]
خداوند توفیق مرحمت فرماید که آنچه را می دانیم، زیر پا نگذاریم و در آنچه نمی دانیم، توقف و احتیاط نمائیم تا معلوم شود.
نباشیم از آنها که گفته اند:
پی مصلحت مجلس آراستند
نشستند و گفتند و برخاستند!
نشستند و گفتند و برخاستند
وما توفیقی إلا بالله، علیه توکلت و إلیه انیب.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته
الاقل محمد تقی البهجة
مشهد مقدس
یکشنبه 1375 هـ.ش.
مطابق با ربیع الاول 1417 هـ.ق. -- مهمان گرامی ، برای دیدن ادامه مطلب و همچنین استفاده از تمام امکانات انجمن، من جمله مشاهده تصاویر و نیز لینک ها ، می بایست ثبت نام کنید, .::. ثـبـت نــام .::. --

[A_shadow_M]

بسمه تعالی
جماعتی هستند که وعظ و خطابه و سخنرانی را که مقدمه عملیات مناسبه می باشند، با آنها معامله ذی المقدمه می کنند، کأنه دستور این است که « بگویند و بشنوند، برای اینکه بگویند و بشنوند! » و این اشتباه است.
تعلیم و تعلم، برای عمل، مناسب است و استقلال ندارند. برای تفهیم این مطلب و ترغیب به آن فرموده اند: « کونوا دعاة إلی الله بغیر ألسنتکم » با عمل بگویید و از عمل یاد بگیرید و عملاً شنوایی داشته باشید.
بعضی می خواهند معلم را تعلیم نمایند، حتی کیفیت تعلیم را از متعلمین یاد بگیرند.
بعضی « التماس دعا » دارند، می گوییم « برای چه؟ » درد را بیان می کنند، دوا را معرفی می کنیم، به جای تشکر و به کار انداختن، باز می گویند: « دعا کنید! »
دور است آنچه می گوییم و آنچه می خواهند؛ شرطیت دعا را با نفسیت آن مخلوط می کنند. ما از عهده تکلیف، خارج نمی شویم، بلکه باید از عمل، نتیجه بگیریم و محال است عمل، بی نتیجه باشد و نتیجه، از غیر عمل، حاصل شود؛ این طور نباشد:
پی مصلحت، مجلس آراستند
نشستند و گفتند و برخاستند!
خدا کند قوال نباشیم، فعّال باشیم؛ [مبادا] حرکت عملیه بدون علم بکنیم [و] توقف با علم بکنیم.
آنچه می دانیم بکنیم، در آنچه نمی دانیم، توقف و احتیاط کنیم تا بدانیم؛ قطعاً این راه پشیمانی ندارد.
به همدیگر نگاه نکنیم، بلکه نگاه به « دفتر شرع » نماییم و عمل و ترک را مطابق با آن نماییم.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته -- مهمان گرامی ، برای دیدن ادامه مطلب و همچنین استفاده از تمام امکانات انجمن، من جمله مشاهده تصاویر و نیز لینک ها ، می بایست ثبت نام کنید, .::. ثـبـت نــام .::. --

[A_shadow_M]

العبد محمد تقی البهجه
بسمه تعالی
هیچ ذکری، بالاتر از «ذکر عملی» نیست؛ هیچ ذکر عملی، بالاتر از « ترک معصیت در اعتقادیات و عملیات نیست. »
و ظاهر این است که ترک معصیت به قول مطلق، بدون « مراقبه دائمیه »، صورت نمی گیرد.

والله الموفق
العبد محمد تقی البهجة

-----------------------------------------------

بسمه تعالی
من کلام علی علیه السلام:
« إعلم أن کل شیء من عملک تبع لصلاتک: بدان که هر چیزی از عمل تو تابع نماز توست »؛
علیکم بالمحافظة علی الصلوات الخمس فی اوائل أوقاتها و بالإقبال بالکل إلیه تعالی فیها، لا تفوتکم السعادة إن شاء الله تعالی: بر شما باد به محافظت بر نمازهای پنج گانه در اولین وقتهای آنها؛ و بر شما باد به روی نمودن و توجّه با تمام وجود بسوی خدای تعالی؛ { در این صورت } سعادت را از دست نخواهید داد إن شاء الله تعالی.
وفقنا الله و ایاکم لمراضیه و جنبنا سخطه بمحمد و آله الطاهرین صلوات علیهم أجمعین. -- مهمان گرامی ، برای دیدن ادامه مطلب و همچنین استفاده از تمام امکانات انجمن، من جمله مشاهده تصاویر و نیز لینک ها ، می بایست ثبت نام کنید, .::. ثـبـت نــام .::. --

[A_shadow_M]

بسمه تعالی
کسی که به خالق و مخلوق، متیقن و معتقد باشد، و با انبیاء و اوصیاء صلوات الله علیهم، جمیعاً مرتبط و معتقد باشد، و توسل اعتقادی و عملی به آنها داشته باشد، و مطابق دستور آنها حرکت و سکون نماید، و در عبادات، «قلب» را از غیر خدا، خالی نماید، و فارق القلب، نماز را که همه چیز تابع آن است انجام دهد، و با مشکوکها، تابع امام عصر عجل الله له الفرج باشد، و هر که را امام، مخالف خود می داند با او مخالف باشد، و هر که را موافق می داند با او موافق، [و] لعن نماید ملعون او را، و ترحم نماید بر مرحوم او و لو علی سبیل الاجمالی؛ هیچ کمالی را فاقد نخواهد بود و هیچ وِزر و بالی را واجد نخواهد بود.

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته
العبد محمد تقی البهجة

------------------------------------------------

بسمه تعالی
گفتم که: الف، گفت: دگر؟ گفتم: هیچ
در خانه اگر کس است، یک حرف بس است
بارها گفته ام و بار دگر می گویم: « کسی که بداند هر که خدا را یاد کند، خدا همنشین اوست، احتیاج به هیچ وعظی ندارد، می داند چه باید بکند و چه باید نکند؛ می داند که آنچه را که می داند، باید انجام دهد، و در آنچه که نمی داند، باید احتیاط کند. »
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته
الاقل محمد تقی البهجة -- مهمان گرامی ، برای دیدن ادامه مطلب و همچنین استفاده از تمام امکانات انجمن، من جمله مشاهده تصاویر و نیز لینک ها ، می بایست ثبت نام کنید, .::. ثـبـت نــام .::. --