حرکت براونی



از مدتها قبل به اين موضوع واقف بودند كه ذرات بسيار كوچك كه در زير ميكروسكوپ قابل مشاهده باشند، وقتي به حالت تعليق در داخل ماده اي سيالي قرار گيرند، به طور پيوسته حركات نامنظم رفت و برگشتي انجام مي دهند. اين پديده اولين بار در سال 1827 توسط رابرت براون در مورد غبارهاي گل كشف شد و به همين دليل آن را حركات �براوني� ناميدند. اين حركات را نبايد به هيچ وجه ناشي از تأثير عوامل خارجي مثل لرزش ظرف محتوي سيال يا جريان هاي داخلي آب و غيره وابسته دانست. ابتدا تصور می کردند که این حرکتها شکلی از زندگی است، ولی بزودی معلوم شد که ذرات غیر آلی کوچک نیز به همین طریق رفتار می کنند. در سال 1863 برای نخستین بار این عقیده بیان شد که حرکت براونی ناشی از بمباران ذرات به وسیله مولکولهای آب اطراف آن است، تعداد مولکولهایی که از سمت چپ با یک ذره برخورد می کنند، با تعداد مولکولهایی که از سمت راست برخورد می کنند، اندکی تفاوت دارد که اثر آن در مورد اشیاء بزرگ محسوس نیست، اما در مورد اشیاء ذره بینی حرک محسوسی ایجاد خواهد کرد.